„Gwoli uczciwości trzeba powiedzieć, że Theodore Sturgeon jest również autorem powieści, z których tylko jedna zyskała szersze uznanie. Mowa tu o tomie pt. More than Humań (1953), który zresztą nie jest tu
najlepszym przykładem, bowiem znowu stanowi kompozycję kilku opowiadań, których akcja toczy się wśród tego samego tła, z tymi samymi bohaterami. Inne powieści to The Cosmic Rape (1958), The Dreaming Jewels (1950), Venus Plus X (1960) oraz trzy inne utwory poza obszarem zainteresowań miłośników fantastyki.
Theodore Sturgeon jest laureatem nagrody International Fantasy Award za powieść More than Humań oraz Hugo i Nebula w roku 1970 za opowiadanie Slow Sculpture. Jeśli chodzi o życie prywatne, był kilkakrotnie żonaty, a owocem tych związków jest liczne potomstwo.
Wiktor Bukato
Szczęście raz jeszcze mu zaświeciło, tym razem prosto w oczy, aż zamrugał.
Deerning zatrzymał się przy skrzyżowaniu — mieszkał w tej części miasta, gdzie ulice wciąż jeszcze przecinały się na jednym poziomie — i czekał na zmianę świateł, kiedy na znajdującym się w pobliżu słupku, dokładnie na poziomie jego wzroku, pojawiła się ręka. Miała na przegubie cienką złotą bransoletkę z zegarkiem. Zamrugał oczami właśnie z powodu tego zegarka. Widział taki tylko raz w życiu; było to cudownie wykonane cacko z wąziutkimi cyferkami wyciętymi z rubinów. Rolę wskazówek pełniły owe cyfry, które zapalały się co godzinę, zaś minuty wskazywał rdzawobursztynowy błysk krążący po tarczy. Zegarek był zasilany geomagnetycznie i tysiące lat by nie starczyło, żeby się zepsuł lub zaczął spóźniać. Pochodził z jakiejś planety w Mgławicy Kraba, gdzie przedstawiciele najmniejszej znanej człowiekowi inteligentnej rasy śmiało sobie poczynali w dziedzinie wyrobów mechaniki precyzyjnej.“(13)