„produkty rozszczepienia ładunku jądrowego,
promieniotwórczość wzbudzona, wywołana przez działanie strumieni neutronów na powierzchnię ziemi i przedmiotów terenowych.
część ładunku jądrowego, która nie wzięła udziału w reakcji rozszczepienia.
Przy powietrznym wybuchu jądrowym zasadnicza masa promieniotwórczych produktów wybuchu wznosi się w obłoku, nie powodując znacznego skażenia terenu. Szczególnie silne skażenie występuje po wybuchu naziemnym, ponieważ unoszone są olbrzymie ilości pyłu i cząsteczek ziemi, które wraz z cząsteczkami substancji promieniotwórczych opadają wzdłuż drogi przesuwania się obłoku. Teren, na który cząsteczki te opadają nazwano śladem obłoku promieniotwórczego. Ślad ten ma najczęściej kształt zbliżony do elipsy, wydłużonejzgodnie z kierunkiem wiatru i szerokości wynoszącej około 16 jej długości. Na śladzie obłoku promieniotwórczego wyróżnia się cztery strefy skażenia umiarkowanego, silnego, niebezpiecznego i szczególnie niebezpiecznego. Rozmiar poszczególnych stref zależy w znacznej mierze od warunków atmosferycznych i od ukształtowania terenu. W czasie silnie wiejących wiatrów wymiary Ich są duże. a stopień skażenia mniejszy. Opady atmosferyczne powodują natomiast szybszy opad substancji promieniotwórczych, a tym samym wymiary stref się zmniejszają, stopień skażenia natomiast rośnie. Podobnie jak przy promieniowaniu przenikliwym człowiek przebywający w rejonie opadu, jeżeli nie przebywa w ukryciu zabezpieczonym, narażony jest na chorobę popromienną.“(2)